طبق مطالعات انجام شده، استفاده از کود مرغی، راهبردی پایدار برای کاهش اثرات منفی کودهای شیمیایی و تضمین تأمین متعادل مواد مغذی است.

استفاده از کود حیوانی فرآوری شده و کمپوست یک رویکرد پایدار برای مدیریت پسماندهای آلی است. این مواد ضمن ارتقاء خواص فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک، به افزایش عملکرد محصول و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی کمک شایانی می‌کنند.

سولفات پتاسیم نه تنها به افزایش مقاومت گیاه در برابر تنش‌هایی مانند خشکی و شوری کمک می‌کند، بلکه مستقیماً کیفیت محصول (شامل طعم، رنگ، محتوای قند و ماندگاری پس از برداشت) را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

کود استارتر محلولی است که در ابتدای فصل برای تقویت سریع ریشه و شروع بهتر رشد استفاده می‌شود. این کود جذب سریع دارد و به گیاه کمک می‌کند زودتر جان بگیرد، تنش ابتدای فصل کمتر شود و رشد اولیه یکنواخت‌تری داشته باشد.

محلول‌پاشی روشی است که در آن عناصر غذایی به‌صورت محلول روی برگ‌ها اسپری می‌شود تا کمبودها سریع‌تر برطرف شده و رشد گیاه بهبود یابد.

کودآبیاری به تزریق کودهای محلول همراه آب آبیاری جهت جذب به موقع عناصر غذایی توسط ریشه گفته می‌شود. این روش باعث افزایش کارایی کود، کاهش مصرف، بهبود جذب و مدیریت بهتر تغذیه درختان می‌شود.

چالکود یعنی قرار دادن کود داخل چاله‌های نزدیک ریشه تا مواد غذایی مستقیم و مؤثر جذب درخت شوند. این روش با کاهش هدررفت، افزایش راندمان جذب و تغذیه هدفمند، به‌ویژه در خاک‌های سبک یا سنگین آهکی و برای درختان جوان، اهمیت زیادی دارد.