پسیل پسته با نام علمی Agonoscena pistaciae مهم‌ترین آفت باغ‌های پسته در مناطق پسته کاری ایران می‌باشد.

تغذیه برگی یا همان محلول‌پاشی به پاشش محلول کود بر روی اندام هوایی گیاه (عمدتاً برگ و تا نسبتی ساقه‌های جوان) می‌گویند.

محرک‌های زیستی (Biostimulants) و یا محرک‌‌های رشد گیاهی، مواد طبیعی، مصنوعی یا میکروارگانیسم زند‌های هستند موجب بهبود رشد گیاهان، افزایش عملکرد و کیفیت محصول و یا تحمل به تنش‌‌های غیر زنده می‌شوند.

به‌کارگیری روش‌های مدیریت پایدار خاک که کاربرد کود آلی را در بر می‌گیرند، برای حفظ ویژگی‌های زیستی خاک، ارتقای سلامت خاک و تداوم پایداری کشاورزی در مواجهه با چالش‌های جهانی محیط‌زیست ضروری است.

نتایج نشان می‌دهد که استفاده هوشمندانه و تلفیقی از کودهای آلی و شیمیایی، مؤثرترین راهکار برای دستیابی به تولید پایدار، افزایش بهره‌وری و حفظ محیط‌زیست در باغات میوه است.

طبق مطالعات انجام شده، استفاده از کود مرغی، راهبردی پایدار برای کاهش اثرات منفی کودهای شیمیایی و تضمین تأمین متعادل مواد مغذی است.

استفاده از کود حیوانی فرآوری شده و کمپوست یک رویکرد پایدار برای مدیریت پسماندهای آلی است. این مواد ضمن ارتقاء خواص فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک، به افزایش عملکرد محصول و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی کمک شایانی می‌کنند.

سولفات پتاسیم نه تنها به افزایش مقاومت گیاه در برابر تنش‌هایی مانند خشکی و شوری کمک می‌کند، بلکه مستقیماً کیفیت محصول (شامل طعم، رنگ، محتوای قند و ماندگاری پس از برداشت) را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

کود استارتر محلولی است که در ابتدای فصل برای تقویت سریع ریشه و شروع بهتر رشد استفاده می‌شود. این کود جذب سریع دارد و به گیاه کمک می‌کند زودتر جان بگیرد، تنش ابتدای فصل کمتر شود و رشد اولیه یکنواخت‌تری داشته باشد.